Sessizlik içime çökmüş,bir uyku gibi
Bütün sokaklarım beni
unutuyor
Beyoğlu' nda bir öğle vakti
Herkes
kendisi gibi!
Zaman bir çocuk gülüşü, içimde
yaşlanan
Kaçışlarım beni hiç saklamıyor
Beyoğlu'
nda şu güneş uykumu gerdiriyor
Kelimeler etime
gömülmüş, bir bıçak gibi
Bütün gecikmelerim seni
hatırlatıyor
Beyoğlu' nda dükkanlar artık en çok
satanı çalıyor
Girdiğim sinemalar yalnızlığım oldu
Bilmeden beni sana üzüyor
Bindiğin o tramvay yüzünü
unutmus
Bilmeden beni sana benzetiyor
Herşey
benden önce ben senden sonrayım
Ellerim bu değildi ki
eskiden tanırdım kendimi